Varlığa Yerleşmek

Modern çağın en derin sancısı, insanın kendi varlığına bir yabancı gibi yerleşmesidir. Ancak bu yabancılaşma sadece bireysel bir huzursuzluk değildir. Kendisine yabancılaşan kişi, bir başkasına da yabancılaşır. Bu kopukluk, insan ile insan arasında devasa bir uçurum yaratır; bu uçurum toplumsal dokuyu, kültürü ve tüm insan dünyasını doğrudan etkileyen bir boşluktur.

Hanan Living, bu uçurumu kapatmak adına, insanın kendi bilgisini eyleme dönüştürme sürecini odağına alan bir öğrenme ve derinleşme zeminidir. Biz, bilginin sadece zihinsel bir yük olmaktan çıkıp yaşamın her anına sirayet eden bir düstura dönüştüğü, bu temel üzerinde yükselen bir farkındalık alanıyız.

Bir değerin (onur, dürüstlük, adalet), sadece zihinde soyut bir kavram olarak kalması onun açık seçik bilindiği anlamına gelmez. Eğer bir değer, kişinin zihninde berraklaşmamışsa ve daha da önemlisi hayattaki duruşuna, eylemine ve varoluş biçimine yansımamışsa; o değer sadece bir kelimeden ibarettir.

Değerler fizyolojisi, omurgayı dikleştirince onurlu olmayı vaat etmez; aksine, onur kavramının zihindeki açıklığının, bedenin otonom tepkilerinde ve hayata karşı sergilenen duruşta nasıl bir karşılık bulduğunu araştırır. Bu, mekanik bir postür çalışması değil, bir doğru değerlendirme ve eyleme pratiğidir.

Amacımız basit bir karar verme süreci değil; olanı olduğu haliyle görme yetisidir. Spinoza’nın dediği gibi, “Kendi varlığını sürdürme çabası erdemin ilk ve tek temelidir.”

Biz, sinir sistemini ve zihni öyle bir noktaya getirmeyi hedefliyoruz ki, kişi karşılaştığı her durumu doğru değerlendirsin ve bu değerlendirme doğal bir sonuç olarak doğru eylemi doğursun. Bu bir sanat değil, insanın kendi olanaklarını açık seçik kavrama disiplinidir.

İnsan, birbirini var eden üç katmanda devinir:

1. Biyolojik Varlık: Yaşamın hammaddesi, regülasyonun başladığı yer.
2. Düşünen Varlık: Kavramları kuran, neden sorusunu soran akıl.
3. Tin (Ruhsal Varlık): Hegel’in ifadesiyle Tin, kendi bilincine varan özdür. Biz burada Tin ifadesini, insanın yaratıcı potansiyelinin ve özgürlüğünün sahası olarak konumlandırıyoruz.

Nefes, bu alanlar arasında bir köprüdür; nefes çalışmalarıyla sadece oksijen almıyoruz, yaşam enerjimizi yükselterek Tin’e alan açıyoruz. Tin, ancak regüle olmuş bir beden ve berrak bir zihinle kendi yaratıcı alanında özgürce hareket edebilir.

Herman Hesse’nin dediği gibi, “Hiç kimsenin yolu bir başkasınınkiyle aynı değildir, her insan kendi oluşuna yürür.” Fakat bu yol, tek başına yürünmek zorunda olsa da, rehberlik ve farkındalıkla aydınlatılabilir.

Herakleitos, “Aynı nehirde iki kez yıkanılmaz” diyerek değişimin kaçınılmazlığını vurgular; biz ise bu değişimin içinde savrulmak yerine, merkezimizde kalmayı öğreniyoruz. Nietzsche’nin Kendini aşmak dediği o sancılı ama kutsal süreci, bedenin ve zihnin bilgeliğiyle yumuşatıyoruz. Kuçuradi’nin etik değerleri ışığında, Shakespeare’in sorduğu o büyük soruların cevaplarını matın üzerinde ve felsefe kürsüsünde aramaya devam ediyoruz.

Eğer siz de kendinize ve ötekine olan o uçurumu kapatmaya, insansal olanaklarınızı gerçekleştirmeye ve varoluşunuza en dürüst halinizle yerleşmeye hazırsanız;